Fatih Sultan Mehmet, İstanbul'un fethinden sonra sadece fetihlerle yetinmemiş, cihan imparatorluğuna dönüşen devleti yönetebilmek için tarihe geçen yazılı yasalar bütünü olan "Fatih Kanunnamesi"ni hazırlatmıştır.
Bu kanunname, Osmanlı devlet teşkilatının, saray hiyerarşisinin, vergi sisteminin ve rütbelerin kesin çizgilerle belirlendiği bir nevi devlet anayasasıdır. Hukuk sistemini örfi (geleneksel) ve şeri (dini) olmak üzere iki temele oturtan Fatih, devleti şahsi bir yapıdan kurumsal bir imparatorluğa dönüştürmüştür.
Kanunnamenin en çok tartışılan ve tarihe geçen maddesi, devletin bekası için getirilen "Kardeş Katli" kuralıdır:
Bu sert yasanın temel amacı, Anadolu Selçuklu ve erken Osmanlı dönemlerinde yaşanan taht kavgalarının devleti parçalamasını engellemek, on binlerce insanın ölmesine sebep olan iç savaşları (Fetret Devri gibi) önlemektir. Acımasız görünse de, bu kanun sayesinde Osmanlı İmparatorluğu parçalanmadan 600 yıl ayakta kalmayı başarmış tek hanedan devletidir.
Kanunname ile sadrazamın yetkileri artırılmış, padişahın Divan-ı Hümayun toplantılarına başkanlık etmesi kaldırılarak kafes arkasından izlemesi usulü getirilmiş, böylece padişahın ulaşılmaz bir otorite figürü olması sağlanmıştır.
Tasarım & İçerik: Ali Açıkgöz © 2026
Yukarı Çık